Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ
Με λένε Μαίρη Λένοξ.
Γεννήθηκα στην Ινδία.
Έκανε ζέστη... ήταν παράξενα...
και μοναχικά στην Ινδία.
Δε μου άρεσε.
Η μόνη που με φρόντιζε...
ήταν η νταντά μου.
Οι γονείς μου δε με ήθελαν.
Η μητέρα μου ενδιαφερόταν μόνο να πηγαίνει σε πάρτυ.
Ο πατέρας ήταν απασχολημένος με τα στρατιωτικά καθήκοντα.
Μου απαγόρευαν να πηγαίνω στα πάρτυ.
Τα παρακολουθούσα απ' την κάμαρα της μητέρας μου.
Ήμουν θυμωμένη, αλλά ποτέ δεν έκλαιγα.
Δεν ήξερα να κλαίω.
Ξέχασα τη βεντάλια μου. Δεν ήταν ανάγκη να έρθεις.
Οι γονείς μου σκεφτόταν μόνο τον εαυτό τους.
Ποτέ δε σκέφτονταν εμένα.
Δε φανταζόμουν...
ότι σε λίγο θα τους έχανα για πάντα.
Σεισμός!
6 Μήνες Αργότερα
Οι οικογένειες των ορφανών του σεισμού της Ινδίας να πάνε στην αποβάθρα Νο. 2.
Φτάσαμε, Μαίρη! Το πιστεύεις;
Είναι στριμμένη. Δεν έκλαψε όταν πέθαναν οι γονείς της.
"Μαίρη, Μαίρη. Ατίθαση Μαίρη..."
Νούμερο 38 και 39...
Τζωρτζ και Έημυ Μπρεντ.
Νούμερο 40 και 41...
Τίμοθυ και Τόμας Μπερκ.
-Εδώ! -Εδώ είμαστε!
Αγόρια μου!
Νο. 43, Μαίρη Λένοξ.
"Μαίρη, Μαίρη. Ατίθαση Μαίρη
"Τι στον κήπο σου φυτρώνει;
"Καμπανάκια ασημένια
"Και κογχύλια
"Κι όμορφες κυράδες στη σειρά."
Νούμερο 43...
Μαίρη Λένοξ.
Σε παρακαλώ, κάνε στην άκρη.
Νούμερο 44...
Άνταμ Σνόου.
Η Μαίρη Λένοξ;
Αυτή είναι η Μαίρη Λένοξ;
Νούμερο 43.
Ναι, η Μαίρη Λένοξ.
Ήρθα να την πάρω.
Είμαι η κα Μέντλοκ, οικονόμος του αρχοντικού Μίσελθουέητ.
Ο Λόρδος Άρτσιμπαλντ Κρέηβεν...
είναι θείος και κηδεμόνας της.
Τι αλλόκοτο, απαθές πλάσμα.
Και τι κοινή εμφάνιση.
Η μητέρα της ήταν καλλονή.
Σίγουρα δεν της έμοιασε.
Ίσως όταν μεγαλώσει.
Τα παιδιά αλλάζουν.
Θα πρέπει ν' αλλάξει πολύ.
Στο αρχοντικό δεν θα 'χει την ευκαιρία να βελτιωθεί.
Έλα, πάμε.
Κρίμα που δεν έχεις που αλλού να πας.
Ο θείος σου δεν θ' ασχοληθεί μαζί σου.
Αυτό είναι σίγουρο.
Ποτέ δεν ασχολείται με κανέναν.
Λες και η καμπούρα...
δεν του έφτανε, πέθανε κιόλας.
Η θεία σου είναι νεκρή. Δε στο είπε η μητέρα σου;
Παράξενο.
Να μην πει ότι πέθανε η δίδυμη αδελφή της.
Η μητέρα μου δεν είχε χρόνο να μου λέει ιστορίες.
Επιτέλους!
Αυτό είναι το Μίσελθουέητ.
Θα πας αμέσως στο κρεβάτι.
Χρειάζεσαι ξεκούραση.
Το πρόγευμά σου.
Φορώ ακόμη το νυχτικό μου.
Άλλαξε, αφού φας. Υπάρχουν ρούχα στη ντουλάπα.
Ποιος θα με ντύσει;
Δε μπορείς μόνη σου;
Όχι βέβαια! Μ' έντυνε η νταντά μου.
Ανοησίες.
Στην ηλικία σου;
Τι κάνουν με τα παιδιά στην Ινδία; Τα κουβαλούν σ' ένα καλάθι;
Πώς τολμάς να μου μιλάς με τόση ασέβεια;
Κανείς δεν θα σε κουβαλήσει εδώ.
Αρκετές δουλειές έχουμε.
Θα πρέπει να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Υπάρχουν 100 δωμάτια. Αυτό είναι το δικό σου.
Μην περιμένεις να δεις τον θείο σου, δεν θα τον δεις.
Να μην αγγίζεις τίποτα. Ούτε να ψαχουλεύεις.
Το σπίτι φαινόταν νεκρό...
σα να ήταν μαγεμένο.
Ήταν ίδιο με το δωμάτιο της μητέρας μου.
Θα πρέπει να ήταν της θείας μου.
Οι τουαλέτες ήταν οι ίδιες.
Είχαν ακόμη και δύο φιλντισένιους ελέφαντες.
Μητέρα...
Τι κάνεις; Τι σου είπα;
Άκουσα κλάματα.
Σκυλιά.
Ένας άνθρωπος έκλαιγε!
Δεν άκουσες τίποτα τέτοιο.
Τώρα...
θα μείνεις εκεί που σου είπα, αλλιώς θα σε χαστουκίσω.
Καλησπέρα.
Σου έφερα κάτι να φας.
Δεν άγγιξες το πόριτζ σου.
Δεν το ήθελες;
Είσαι η υπηρέτριά μου;
Υπηρέτρια της κα Μέντλοκ.
Κι εκείνη είναι υπηρέτρια του Λόρδου Κρέηβεν.
Αλλά θα περιποιούμαι κι εσένα λιγάκι.
Αφού θα με περιποιείσαι τότε είσαι υπηρέτριά μου.
Παράξενη είσαι.
Ναι, το ξέρω.
Η κα Μέντλοκ μου έδωσε τη δουλειά σαν χάρη στη μάνα μου.
Αν ήταν εδώ η κυρά, δεν θα μπορούσε να με πάρει.
Δεν βγαίνω ποτέ απ' την κουζίνα...
και δεν έρχομαι επάνω.
Σταμάτα!
Τι κάνεις;
Νόμιζα ότι στα κορίτσια αρέσει να τα γαργαλούν.
Τι θέλεις να φορέσεις;
Μαύρο...
μαύρο ή μαύρο;
Τυφλή είσαι;
Όλα μαύρα είναι.
Δεν ανέχομαι να γελάς μαζί μου, υπηρέτρια.
Μάρθα με λένε.
Δεν θα σε γαργαλίσω. Στο υπόσχομαι.
Τι φορούν στην Ινδία;
Όταν έμαθα ότι ερχόσουν, νόμιζα ότι ήσουν ιθαγενής.
Τι νόμισες ότι ήμουν;
Κόρη γουρούνας!
Μην κάνεις έτσι. Δεν έχω τίποτα με τους ιθαγενείς.
Η μάνα μου λέει ότι είμαστε όλοι μια οικογένεια.
Δεν έχω δει ποτέ ιθαγενή.
Θα μου άρεσε να έβλεπα.
Δεν ξέρεις τίποτα!
Σε παρακαλώ.
Μη θυμώνεις.
Δεν ξέρω τίποτα για τίποτα...
όπως είπες.
Λυπάμαι, δεσποινίς.
Είμαι παρακατιανή και μιλώ πολύ.
Με συγχωρείς, δεσποινίς.
Δεν ξέρω πότε θα σε καλέσει ο θείος σου.
Ο θείος μου;
Η κα Μέντλοκ είπε ότι δεν θέλει να με δει.
Μα θέλει.
Ο θείος σου αποφάσισε να μη σε δει σήμερα.
Πότε θα τον δω;
Αύριο;
Αύριο θα φύγει.
Αφότου πέθανε η κυρά πριν δέκα χρόνια...
ο Λόρδος Κρέηβεν δεν βλέπει κανέναν.
Κανείς δεν μπορεί ν' απαλύνει τον πόνο του.
Περνάει τον περισσότερο καιρό μακριά απ' το σπίτι.
Κακόμοιρος άνθρωπος.
Λένε πως είναι καταραμένος.
Βάλε τη μπλούζα σου. Κάνει κρύο έξω.
Μα δεν έχω κανέναν για να παίξω.
Δεν έχεις κανέναν;
Βγάλε με από δω.
Ο Ντίκον, ο αδελφός μου...
πάει στο βαλτοτόπι για ώρες.
Έτσι έγινε φίλος με όλα του τα ζώα.
Ποιος;
Ο Ντίκον...
ο μικρός μου αδελφός.
Τράβα το κάτω!
Είναι περίεργος για σένα.
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Εδώ είσαι!
Κι αναρωτιόμουν που πήγες.
Τι εννοείς; Ήξερες καλά που ήμουν.
Το μαντίλι σας.
Ορίστε.
Είσαι έτοιμη να βγεις.
Δε βλέπω.
Για να πας στους κήπους...
πρέπει να πας από κει...
και να κάνεις το γύρω έξω απ' το σπίτι.
Τρέχα τώρα. Καλά να περάσεις.
Τι είναι πίσω από κει;
Άλλος ένας κήπος;
Πού είναι η πόρτα;
Εσύ εκεί!
-Πού είναι η πόρτα για τον άλλο κήπο; -Τι;
Εκείνον με τον κισσό. Δεν είδα καμία πόρτα.
Δεν υπάρχει.
Πρέπει να υπάρχει.
Κανείς δεν έχει μπει μέσα εδώ και δέκα χρόνια.
Γιατί;
Όταν πέθανε, ο αφέντης έδωσε εντολή να τον κλείσουν.
Ποιος πέθανε;
Η θεία μου πέθανε.
Αυτός ήταν ο κήπος της;
Κοίταξέ με.
Απάντησέ μου!
Τι απαράδεκτη συμπεριφορά έχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Φυσικά...
αυτόν δεν τον κρατούν έξω οι διαταγές.
Μόνο αυτός μπαινοβγαίνει μέχρι σήμερα.
Αν ξέρεις το δρόμο...
δείξτον μου.
Ποιος είναι εκεί;
Τον μισεί.
Γιατί μισεί τον κήπο της ο Λόρδος Κρέηβεν;
-Δεν πρέπει να μιλάμε γι' αυτό. -Γιατί όχι;
Σου έχω ένα δώρο.
Στο έστειλε η μητέρα.
Τι κάνει αυτό;
Μόνο ελέφαντες και τίγρεις έχουν στην Ινδία;
Δεν έχουν σκοινάκι;
Έλα εδώ.
Κοίτα.
Τώρα δοκίμασε εσύ.
Ευχαριστώ, Μάρθα. Ευχαρίστησε τη μητέρα σου.
Είσαι παράξενη.
Αν ήσουν άλλο παιδί...
-θα μου έδινες ένα φιλί. -Το θέλεις;
Τι είναι αυτό;
Πήγαινε τώρα.
Πήγαινε.
Δεν έχω ξανακάνει σκοινάκι.
Εντυπωσιάστηκε.
Ο παλιομασκαράς. Για κοίτα!
Τι έχει;
Δεν ξέρω γιατί...
μα αποφάσισε να γίνει φίλος σου.
Αλήθεια;
Ποτέ δεν είχα κανένα φίλο.
Αυτό το πιστεύω.
Δείξε μου.
Δείξε μου την είσοδο.
Ευχαριστώ, κοκκινολαίμη.
Χρειάζομαι... Μάρθα!
Θέλω γύψο και πετσέτες!
Είδες τι βρήκα όμορφε κοκκινολαίμη;
Σήμερα έφαγες μπόλικο.
Σήμερα ήταν νόστιμο.
Άκου.
Το ακούς αυτό;
Ο άνεμος είναι.
Μερικές φορές ακούγεται σα να χάθηκε κάποιος...
και να κλαίει.
Η καημένη η Μπέτυ Μπάτερουερθ...
η λαντζέρισσα.
Είχε πονόδοντο όλο το πρωί.
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Έλα. Διώξε αμέσως το παιδί!
Έλα Μάρθα, σε παρακαλώ!
Κάρβουνο.
Τον τρόμαξες.
Εγώ τον τρόμαξα;
Έλα.
Δεν θα σου κάνει κακό.
-Θα με τσιμπήσει. -Όχι.
Μα είναι βρώμικος.
Όχι, είναι απαλός. Θα σου αρέσει.
Ορίστε, το έκανα.
Έτσι, δις Μαίρη.
Κι εγώ σε ξέρω. Είσαι ο αδελφός της Μάρθα, ο Ντίκον.
Ο κοκκινολαίμης λέει ότι σε περίμενε.
Τα ζώα μου λένε όλα τους τα μυστικά.
Δεν θα σου έλεγε το δικό μου μυστικό.
Τι μυστικό;
Για ένα κήπο.
Έκλεψα ένα κήπο.
Ίσως να 'ναι και νεκρός.
-Δεν ξέρω. -Εγώ θα το ήξερα.
Υπόσχεσαι να μην το πεις;
Υπόσχομαι.
Σε κανέναν;
Ούτε σε ψυχή.
Είναι μυστικός κήπος.
Εγώ δεν προδίδω μυστικά.
-Και θα καταλάβεις αν είναι ζωντανός; -Φυσικά.
Περίμενε εδώ.
Ο κήπος δεν είναι νεκρός.
Αυτό το μέρος είναι ολοζώντανο.
Αυτό το μέρος σκιρτά.
Βλέπεις το πράσινο;
Σκιρτά;
Τι θα πει σκιρτά;
Είναι ζωντανό.
Γεμάτο ζωή.
Το καλοκαίρι θα 'χει τόσα ρόδα...
που θα τα βαρεθείς.
Κοίτα!
Υπάρχει μια φωτογραφία της μητέρας και της θείας εδώ.
Λένε πως έτσι πέθανε.
Πώς;
Έπεσε απ' την κούνια.
Για πρώτη φορά, μετά το γυρισμό απ' την Ινδία...
ονειρεύτηκα τη μητέρα μου.
Ήταν εδώ...
στον κήπο...
κι ο κήπος ήταν μια ζούγκλα.
Έλα σ' εμένα.
Είσαι φάντασμα;
Εσύ είσαι;
Ποια είσαι;
Τι γυρεύεις εδώ;
Εδώ μένω.
Εσύ ποιος είσαι;
Αφέντης του σπιτιού, όταν λείπει ο πατέρας.
Ο πατέρας σου;
Είναι ο θείος μου.
Δε μου είπαν ότι έχει γιο.
Έλα εδώ.
Πώς σε λένε;
Μαίρη Λένοξ.
Εσένα;
Είμαι ο Κόλιν Κρέηβεν.
Οι μητέρες μας ήταν αδελφές. Δίδυμες.
Κανείς δε μου είπε ότι είχε δίδυμη αδελφή.
-Γιατί έκλαιγες; -Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Φτιάξε μου τα μαξιλάρια, ξαδέλφη Μαίρη.
-Τι; -Τα μαξιλάρια μου!
Τα σκεπάσματα ανακατεύτηκαν.
Δεν ξέρω να το κάνω.
-Θα φωνάξω τη Μάρθα ή την κα Μέντλοκ. -Όχι!
Γιατί όχι;
Η Μέντλοκ δεν θα σου επέτρεπε να έρθεις εδώ.
Θα φοβόταν μη μ' αναστατώσεις...
και με κάνεις πιο άρρωστο.
-Σε ταράζω; Θα φύγω. -Σταμάτα!
Μείνε εδώ!
Πόσο χρονών είσαι;
Δέκα.
Είμαστε στην ίδια ηλικία.
Πώς είναι η μητέρα σου;
Είναι νεκρή.
Κι δική μου.
Βλέπεις το κορδόνι;
Τράβηξέ το.
Αυτή είναι η μητέρα μου.
Ο πατέρας δεν θέλει να με βλέπει...
γιατί δεν της μοιάζω.
Εσύ, όμως, της μοιάζεις!
Γιατί την σκέπασαν;
Χαμογελάει πολύ.
Χαμογελάει πολύ;
Πώς είναι δυνατόν να χαμογελάει κάποιος πολύ;
Μερικές φορές τη μισώ.
-Πέθανε όταν γεννήθηκα. -Δεν πέθανε στον κήπο της;
Κήπος;
Τι κήπος;
Έναν κήπο.
Υπάρχουν τόσοι εδώ.
-Αλήθεια; -Φυσικά.
Δεν βγαίνεις έξω;
Ποτέ.
Τι έχεις;
Θα πεθάνω.
Από τι;
Απ' όλα.
Όλη μου τη ζωή στο κρεβάτι την πέρασα.
Δεν ξέρεις να περπατάς;
Είσαι αληθινή;
Τα όνειρά είναι σαν αληθινά, καμιά φορά.
Να σε τσιμπήσω;
Βλέπεις;
Πώς ήξερες να βγάλεις τα αγριόχορτα;
Ήταν σα να πνιγόταν. Δεν ξέρω καν τι είναι.
Κρίνος. Το κρίνο Αυτοκράτειρα της Ινδίας.
Αυτοκράτειρα της Ινδίας;
Κι αυτοί οι βολβοί, κρίνα είναι.
Θα τα φυτέψουμε γύρω απ' το κρίνο σου.
Θα έχει τις κυρίες επί των τιμών.
Όπως το τραγούδι:
"Μαίρη, ατίθαση Μαίρη
"Τι στον κήπο σου φυτρώνει;
"Καμπανάκια και κογχύλια
"Όμορφες κυράδες στη σειρά."
Έλεγαν αυτό το τραγούδι στο πλοίο που ήρθα εδώ.
Δεν ήμουν τόσο ατίθαση όσο αυτοί.
Γνώρισα τον ξάδελφο μου χθες.
Είδες τον Κόλιν;
Ήξερες γι' αυτόν;
Όλοι ξέρουν γι' αυτόν.
Αλλά κανείς δεν τον βλέπει.
Είπε ότι η μητέρα του πέθανε όταν γεννήθηκε.
Έπεσε απ' την κούνια.
Γεννήθηκε πρόωρα.
Δεν είναι σαν εσένα.
Τα μάγουλά του είναι πιο λευκά κι απ' τον πάγο.
Πιο λευκά κι απ' τις τρίχες.
Ρίζες είναι.
Βάλτο μέσα.
Φύτεψέ το έτσι.
Τι κουραστικό να μένεις μέσα.
Αποπνικτικό!
Θα λιποθυμήσω χωρίς φως και καθαρό αέρα.
Μπορούμε ν' ανοίξουμε τα παράθυρα.
Όχι, φύγε από κει!
Μην τ' αγγίζεις.
Είναι καρφωμένα.
Οι πνεύμονές μου δεν αντέχουν τα μικρόβια.
Μικρόβια;
Τα μεταφέρει ο αέρας. Όταν αναπνέεις, τα καταπίνεις.
Κολλούν στα πνευμόνια σου.
Πριν βγω στον αέρα, τα μαλλιά μου ήταν αδύναμα.
Τα μαλλιά σου;
-Τα μαλλιά είναι νεκρά. -Αν είναι νεκρά...
γιατί μεγαλώνουν ακόμη κι όταν πεθαίνεις;
Ίσως όχι τα δικά σου! Ως τότε θα 'σαι φαλακρός!
Μην είσαι ανόητη.
Θα έχω πεθάνει, πριν γίνω φαλακρός.
Θα βγάλω καμπούρα σαν τον πατέρα μου.
Μετά θα πεθάνω.
Δε μ' αρέσει που μιλάς για το θάνατο.
Όλοι λένε ότι θα πεθάνω.
Αν το έλεγαν για μένα, δεν θα πέθαινα.
Ορίστε.
Φόρεσε αυτό.
Η Μέντλοκ λέει να φοράνε όλοι μία.
-Μα δε με βλέπει. -Φόρεσέ την.
Μου προκαλεί φαγούρα.
Όχι! Δεν σε κόλλησα μικρόβια χθες βράδυ.
Φόρεσέ τη μάσκα.
Μη μου μιλάς σα ραγιάς με ρουμπίνια και διαμάντια!
Θα σου μιλάω όπως θέλω.
Πού πηγαίνεις;
Έξω, με το Ντίκον.
Δαμάζει ζώα σαν τους γόητες στην Ινδία.
Και ξέρει τα πάντα για τους κήπους.
Ξέρει για τον κήπο της μητέρας μου;
-Τι; -Είπες ότι η μητέρα μου είχε ένα κήπο.
Πού να ξέρει; Είναι κλειδωμένος.
-Θα τους πω να τον ανοίξουν. -Όχι!
Γιατί όχι;
Αν πεις ν' ανοίξουν την πόρτα, αν το μάθουν όλοι...
δεν θα είναι πια μυστικό.
Καλύτερα να μείνει μυστικό.
Πρέπει. Ίσως δεν μπορείς να κρατήσεις ένα μυστικό.
Αφέντη Κόλιν, φέραμε το μηχάνημα για τα πόδια.
Δεν το θέλω.
Μην κάνεις έτσι.
Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι για την κυκλοφορία σου.
Έφερα και καθαρές φανέλες.
Ο πατέρας σου γυρνά σήμερα.
Δεν θα με δει.
Ίσως να σε δει.
Το μηχάνημα, Μάρθα! Ξύπνα!
Ξέχασα τα βότανά μου.
-Να σας τα φέρω εγώ. -Όχι, ευχαριστώ.
Την άλλη φορά έφερες πολλές ρίζες, χωρίς φύλλα.
Τι γυρεύετε εδώ;
Πού είναι η μάσκα σας;
Αν το μάθει η κα Μέντλοκ...
Θα έρθει η συντέλεια του κόσμου.
Δεν θα σ' αφήσει να ξανάρθεις.
Είσαι ο αφέντης, όσο λείπει ο πατέρας σου. Μπορείς να την αναγκάσεις...
Φύγε!
Θα νομίσει ότι δεν υπάκουσα.
Θα με απολύσει.
Σε παρακαλώ, φύγε!
Έφτασε ο Λόρδος!
Έλα, δις Μαίρη.
Έλα.
Η δις Μαίρη.
Ήρεμα.
Έλα εδώ.
Δεν χρειάζεται να φοβάσαι.
Έλα εδώ.
Θεέ μου!
Τα μάτια σου!
Μοιάζουν τόσο...
Δεν το ήξερα.
Στάσου.
Δε μου έστειλαν ποτέ φωτογραφία σου.
Η μητέρα δεν είχε χρόνο να με φωτογραφίζουν.
Η Μέντλοκ θέλει να σε στείλω σε κάποιο οικοτροφείο.
Σας παρακαλώ αφήστε με να μείνω.
Δε θα κάνω κανένα κακό.
Κακό;
Τι κακό θα μπορούσες να κάνεις;
Δεν είναι για παιδί εδώ.
Δεν χρειάζομαι πολλά.
Θέλω μόνο...
Θα μπορούσα...
να έχω ένα κομμάτι γη;
Ένα κομμάτι γη;
Για να φυτέψω σπόρους.
Να καλλιεργήσω.
Πάρε το κομμάτι της γης σου.
Αλλά μην περιμένεις να φυτρώσει τίποτα.
Μπορώ να το πάρω απ' όπου να 'ναι;
Απ' όπου να 'ναι!
Καλά... πήγαινε!
Μπορείς να πας.
Αντίο.
Θα λείψω μέχρι το χειμώνα.
Είπε ότι μπορώ!
Θα πάρω το κομμάτι της γης μου.
Ποιος το είπε;
Ο θείος μου. Τον ρώτησα και είπε ναι! Θα φυτέψω όπου θέλω.
Μπλε, ροζ...
μωβ, κίτρινα λουλούδια...
νεραγκούλες, χελιδονόχορτα, ό,τι θέλουμε.
Βρέχει.
Η βροχή θα βοηθήσει τα λουλούδια να μεγαλώσουν.
Στην Ινδία όταν έβρεχε, η νταντά μου έλεγε ιστορίες.
Σε μια ιστορία, ήταν ένας θεός που μου θυμίζει εσένα.
Όταν μεγάλωνε...
έπρεπε να κρατηθεί μυστικό και να μην τον δει κανείς.
Αλήθεια;
Γιατί;
Επειδή ο θείος του ήθελε να τον σκοτώσει.
Είχε ονειρευτεί ότι ο θεός θα κατακτούσε τα ουράνια.
-Που κρύφτηκε; -Ζούσε με κάτι αγελάδες.
Διέφερε απ' τους ανθρώπους;
Μόνο μέσα του.
Μπορούσες να δεις το σύμπαν μέσα απ' το λαιμό του.
Το σύμπαν δε χωράει σε κανενός το λαιμό.
Στο δικό του χωρούσε.
Πώς;
Έπρεπε να ήταν μεγαλύτερος απ' όλο το σύμπαν.
Κι είπες ότι εξωτερικά ήταν σαν όλους τους άλλους.
Μέσα του ήταν διαφορετικός.
-Δεν καταλαβαίνω. -Δε χρειάζεται.
Είναι το νόημα που μετράει.
Είναι ανόητο.
-Όχι, είναι μαγεία. -Τόσο χαζή είσαι;
Δεν είμαι χαζή!
Απλά δεν καταλαβαίνεις. Δεν θέλεις!
Δε μπορείς να φύγεις!
Δεν θα τολμούσες!
Νομίζεις πως όχι;
-Θα πω να σε σύρουν πίσω. -Αλήθεια, κ. Ραγιά;
Εντάξει.
Εντάξει, λοιπόν.
Δεν θα σε κοιτάξω.
Θα κοιτώ το πάτωμα.
Θα σφίξω τα δόντια και δεν θα σου πω τίποτα.
Ούτε ότι είδα τον πατέρα σου.
Ναι θα το κάνεις.
Πες μου.
Δεν ήρθε να δει εμένα.
Θα πεθάνω γιατί δε με συμπαθεί.
Εμένα με συμπαθεί.
Μα είναι ο πατέρας μου.
Ίσως αν δεν ήσουν τόσο αγενής!
Δεν είμαι αγενής!
Ναι είσαι! Είσαι στριμμένος!
Δεν ανοίγεις ούτε τα παράθυρα να μπει μέσα ο ήλιος.
Πώς να τ' ανοίξω; Βρέχει έξω!
-Ακόμη κι αν δεν έβρεχε. -Αν δεν έβρεχε, θα τ'άνοιγα.
-Ποτέ δεν τα έχεις ανοίξει. -Γι' αυτό δεν θα τ' ανοίξω.
Και δεν είμαι στριμμένος.
Θα δει ποτέ τον Κόλιν;
-Φοβάται μην τον αγαπήσει. -Ν' αγαπήσει το γιο του;
Μερικές φορές όταν είναι εδώ μένει μόνος για μια εβδομάδα.
Μα ο Κόλιν θέλει να τον δει.
Μερικές φορές, μένει μόνος πιο πολύ.
Πιο πολύ από μία εβδομάδα;
Πριν 10 χρόνια...
όταν πέθανε η γυναίκα του, κλειδώδηκε μέσα για ένα μήνα.
Ο Κόλιν ήταν αδύναμο μωρό, όλοι νόμιζαν ότι θα πέθαινε.
Δεν άντεχε να χάσει κι αυτόν. Είχε ήδη υποφέρει πολύ.
Καημένο μου αγοράκι.
Ήταν η νύχτα που σταμάτησε η βροχή κι ήρθε η άνοιξη.
Ο θείος μου έφυγε...
σα να ήθελε να ξεφύγει απ' την άνοιξη.
Η Μέντλοκ έφυγε!
Όπου να 'ναι θα ανοίξουν.
Σταμάτα Ντίκον!
Σταμάτα! Άνοιξε!
Έλα κάτω! Χρειαζόμαστε βοήθεια.
Είναι όμορφα, Κόλιν. Το νιώθεις;
Το νιώθεις;
Έρχομαι!
Και τα μικρόβια; Τα βλέπεις;
Χριστέ μου.
Έλα να με βοηθήσεις.
Βάλτον στο κρεβάτι.
Ηρεμήστε, αφέντη. Ηρεμήστε, σας παρακαλώ.
Ηρεμήστε. Δες αν γύρισε η κα Μέντλοκ.
Ηρεμήστε!
Ηρεμήστε σας παρακαλώ.
Μην πάτε εκεί μέσα τώρα.
Έπαθε τρομερή κρίση. Ένας Θεός ξέρει τι θα κάνει.
Είναι κακομαθημένος και πρέπει να τον σταματήσω.
Κάποιος πρέπει να τον σταματήσει!
Σταμάτα! Σε μισώ!
Όλοι σε μισούν!
Είσαι ο μεγαλύτερος εγωιστής που υπάρχει!
Όχι τόσο όσο εσύ!
Γιατί είμαι άρρωστος.
Κανείς άρρωστος δε μπορεί να ουρλιάζει έτσι.
Θα πεθάνω!
Τι ξέρεις για το θάνατο;
-Η μητέρα μου πέθανε! -Εμένα πέθαναν κι οι δυο!
Θα βγάλω καμπούρα σαν τον πατέρα μου.
Ο αφέντης Κόλιν!
Έλα γρήγορα, Τζων.
Μόνο τα κόκαλά σου ξεχωρίζουν εδώ.
Επειδή είσαι τόσο αδύνατος.
Τι στο καλό...;
Φύγε μακριά του, σιχαμένη! Θα τον σκοτώσεις.
-Δεν τον πειράζω! -Είναι ξαδέλφη μου.
Βοήθησέ με.
Κράτα τα χέρια του.
Σταμάτησέ την!
Δεν έχει καμπούρα!
-Εσύ την άφησες να μπει εδώ; -Όχι, κυρία.
Με παράκουσες!
Τελείωσε, γύρνα σπίτι σου.
Δεν της το είπα εγώ.
Τι συμβαίνει;
Εσένα θα πετάξω έξω, αν τολμήσεις να τη διώξεις.
Τώρα φύγε από δω! Θέλω να μείνω με την ξαδέλφη μου.
Πως είπατε;
Σε διατάζω να φύγεις!
Με διατάζεις;
Ναι φύγε!
Θα φύγω...
Για να μην πάθεις τίποτα έτσι που στριγγλίζεις.
Αλλά σου υπόσχομαι...
Ίσως να μην είμαι άρρωστος.
Δεν το καταλαβαίνω.
Μόνο αδύναμος είσαι.
Λες να μπορώ να βγω έξω;
Παρά τα μικρόβια;
Δεν ξέρω τίποτα για μικρόβια.
Αν βγω έξω...
ίσως βρουμε την πόρτα για τον κήπο της μητέρας μου.
Αν τη βρούμε...
θα μπούμε μέσα.
Τι συμβαίνει;
Δεν τόλμησα να στο πω.
Γιατί δε σ' εμπιστευόμουν.
Τι;
Έχω μπει στον μυστικό κήπο.
Βρήκα τα κλειδιά βδομάδες πριν.
Πες μου!
Όταν ανοίγεις την πόρτα, δε βλέπεις τίποτα.
Μετά κατεβαίνεις κάτι πέτρινα σκαλιά.
Όταν φτάνεις κάτω, είσαι περικυκλωμένος από λουλούδια.
Κάθε μέρα, νέα λουλούδια ανθίζουν.
Είναι σαν μαγεία.
Γεννιούνται μικρά ζώα.
Θα βγω με την καρέκλα μου.
Αν ο καθαρός αέρας μου κάνει καλό...
θα βγαίνω κάθε μέρα.
Όχι και κάθε μέρα.
Όταν βγαίνω να μη με πλησιάζει κανείς.
Κανείς απ' το προσωπικό, ούτε κανένας κηπουρός.
Τι λένε στην Ινδία...
όταν θέλεις να φύγουν;
Λες:
"Μίλησα. Αποχωρήστε."
Μίλησα.
Αποχωρήστε.
Μα να θυμάστε...
είναι πολύ σημαντικό.
Κάντε πίσω.
Μείνε εδώ Μέντλοκ.
-Μα αφέντη... -Μείνε εδώ!
Βγάλτε αυτά τα πράγματα!
Σε τι χρησιμεύουν τώρα;
Πηγαίνετε μέσα.
-Αυτά είναι τα ζώα σας; -Ναι.
Έφυγαν.
Γρήγορα Ντίκον!
Πιο γρήγορα!
Γρηγορότερα!
Φτάσαμε.
Προχώρα, χήνα.
Μακάρι να σας βοηθούσα.
Μην ανησυχείς. Θα περπατήσεις, πριν το καταλάβεις.
Εγώ; Να περπατήσω;
Λες να μπορώ;
Δεν έχεις πόδια σαν όλους τους άλλους;
Μα δε φαντάστηκα ποτέ...
Κλείσε τα μάτια σου, Κόλιν.
Έφτασα;
Σχεδόν.
Τώρα.
Ναι.
Το φαντάστηκα αυτό.
Η λιμνούλα ήταν φραγμένη όταν πρωτόρθαμε.
Αλήθεια;
Βλέπεις εκείνο το λουλούδι;
Είναι νεραγκούλα. Αυτή είναι η φωλιά του κοκκινολαίμη.
Εκεί βρήκα την Αυτοκράτειρα της Ινδίας.
Εγώ τα φύτεψα όλα αυτά.
Θα έρθω εδώ αύριο.
Και μεθαύριο.
Και κάθε μέρα.
Είδες.
Πρέπει να βγάζεις τα αγριόχορτα...
για ν' αφήνεις χώρο στα λουλούδια.
Φύγε!
Ένα σκουληκάκι είναι μόνο.
Δεν είναι αηδιαστικό.
Και σ' αυτά τους αρέσει.
Ποιος είναι αυτός;
Τι γυρεύεις εδώ;
Πώς μπήκες μέσα; Μικρή κουτσομπόλα.
Ήσουν ανυπόφορη απ' την ώρα που σε είδα.
Ο κοκκινολαίμης μου έδειξε την πόρτα.
Ξέρεις ποιος είμαι;
Ποιος είσαι;
Είσαι ο μικρός σακάτης.
Αν έχει εξόγκωμα...
είναι όσο μια καρφίτσα.
-Η πλάτη σου δεν είναι παραμορφωμένη; -Όχι!
Και δεν έχεις παραμορφωμένα πόδια;
Ποιος είπε κάτι τέτοιο;
Κανείς δεν το είπε αυτό.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
Μπορείς!
Κοίταξέ με.
Κοίτα.
Δεν σε θέλαμε αλλά μια που ήρθες.
Μην πεις λέξη σε κανέναν γι' αυτό.
Θα σε φωνάζω να βοηθάς καμιά φορά.
Ερχόμουν εδώ, όταν δε με έβλεπε κανείς.
Η μητέρα σου...
αγαπούσε αυτόν τον κήπο.
Μου ζητούσε να φροντίζω τα τριαντάφυλλά της.
Κανέναν άλλο δεν ήθελε.
Όταν έφυγε, έδωσαν εντολή να μην έρχεται κανείς εδώ.
Εγώ όμως έρχομαι.
Πρώτα αυτή μου έδωσε εντολές.
Ξέρεις να κρατάς μυστικά;
Έλα μέσα γρήγορα.
Κυρία.
Αμέσως, κύριε!
Θα τον περιμένω στην πόρτα.
-Εσύ κάνεις τη μαγεία; -Όχι.
Εσύ.
Είναι όπως το παραμύθι, το σύμπαν είναι εδώ μέσα.
Είναι σίγουρο.
-Θα μπορούσα να σε παντρευτώ. -Τι;
Μα είμαστε ξαδέλφια!
Δε με νοιάζει.
Θέλω να είμαστε μαζί πάντα.
Είμαστε μαζί.
Γύρνα πίσω.
Θα τα πούμε αύριο.
Θα ξανάρθω αύριο.
Τι κάνει;
Τι θέλει;
Έχασε τη μητέρα του.
Πεινάει.
Είναι μόνο λίγων ημερών.
Μόλις έμαθε να περπατάει.
Μπορείς να τον κρατήσεις, αν θέλεις.
Πρόσεχε.
Από που ήρθε;
Πριν από τρείς μέρες...
ήμουν στο βαλτοτόπι.
Άκουσα βελάσματα κάτω απ' τους θάμνους.
Άρχισα να ψάχνω...
κι έψαχνα για ώρες, μέχρι που είδα κάτι γκρι δίπλα σ' ένα βράχο.
Σκαρφάλωσα επάνω κι εκεί βρήκα το μικρό.
Πήγαινε τώρα.
Πήγαινε.
Δώσε μου το χέρι σου.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
Μπορείς.
Τα κατάφερες! Περπάτησες!
Τα κατάφερα!
Φάντασμα είσαι;
Εγώ είμαι!
Μπορεί να σ' ακούσει η Μέντλοκ.
Τότε δεν θ' ανησυχούμε πια γι' αυτήν.
Θα πέσει νεκρή, αν σε δει να περπατάς.
Πώς ήρθες εδώ;
Βρήκα το δρόμο μόνος μου.
Κατέβηκες τις σκάλες;
Έτσι θέλω να γίνει με τον πατέρα μου.
Θέλω να του κάνω έκπληξη.
Όπως τώρα.
Θέλω να με δει πριν απ' τους άλλους.
Μακάρι να ξέραμε που είναι.
Η Μέντλοκ πρέπει να ξέρει.
Θα της κλέψουμε τη διεύθυνση.
Θα πάθω κρίση κι όταν έρθει...
Είδα ένα γραφείο στο δωμάτιο του πατέρα σου.
Είχε πολλά χαρτιά επάνω. Ίσως να είναι εκεί.
Έψαξα αλλά δεν βρήκα τη διεύθυνση.
Όμως ανακάλυψα ένα άλλο μυστικό του θείου μου.
Αυτή είναι η μητέρα μου.
Νομίζω ότι είναι ο πατέρας μου.
Αυτός είμαι εγώ.
Είναι πολύ όμορφη.
Προσοχή!
Από δω.
Χαμογελάστε.
Κάθισε στην κούνια.
Κοιταχτείτε.
Κοιτάξτε εμένα.
Έλα Ντίκον!
Σταμάτα τη φασαρία.
Είμαι καλά.
Γράψε στον πατέρα μου και πες του να 'ρθει.
Δεν πιστεύω ότι είσαι καλά.
Ο σφυγμός σου είναι γρήγορος.
Υπάρχει σαφές σημάδι πυρετού στα μάτια σου.
Φέρε τον πάγο.
Ό,τι κι αν λέτε, είσαι ακόμη υπό την ευθύνη μου.
Ο πατέρας σου μ' εμπιστεύεται να φροντίζω για το καλό σου.
Κοίτα τα πόδια σου. Είναι πρησμένα και κόκκινα.
Έλα.
Αν είμαι τόσο άρρωστος, γράψε στον πατέρα μου.
Να μείνεις στο κρεβάτι. Μην ξαναβγείς στον κήπο.
Δώσε μου τη διεύθυνση και θα του γράψω εγώ.
Δεν θα κάνεις κάτι τέτοιο.
Δώστη μου.
Αρκετά!
Μ' αυτό το κορίτσι και τον κίνδυνο του αέρα...
ποιος ξέρει τι έγινε.
Μπορεί να έπαθες θρόμβωση.
Θ' αναποδογύρισε την καρέκλα σου.
Δεν θα το ανεχτώ άλλο. Όχι άλλο.
Δεν θα το ανεχτώ! Έλα Τζων.
Θα σας κρατήσω χώρια.
Είναι πολύ άρρωστο παιδί.
Μόχθησα πολύ για να τον κρατήσω ζωντανό...
για να τον σκοτώσει μια ξεροκέφαλη σαν εσένα.
Έλα.
Ελεύθερο το έδαφος.
Έφυγαν όλοι.
Ο Μπεν περιμένει στην πύλη.
Ευχαριστώ.
Κάνουμε μαγεία εδώ.
Όταν μεγαλώσω, θα κάνω ανακαλύψεις.
Κι αυτό είναι το πρώτο μου πείραμα.
Ναι.
"Μεγάλη μαγεία
"Έλα σε μένα
"Στείλε μου τον πατέρα μου
"Το πνεύμα του ελευθέρωσε
"Μεγάλη μαγεία
"Έλα σ' εμένα
"Στείλε μου τον πατέρα μου
"Το πνεύμα του ελευθέρωσε"
Φύγε!
Πού είσαι;
Στον κήπο! Είμαι στον κήπο!
Είμαι στον κήπο!
Είμαι στον κήπο...
με τον Κόλιν!
Πρέπει να φύγω.
Πρέπει να φύγω, αμέσως!
Πρέπει να φύγω απόψε. Ετοίμασε το λογαριασμό.
Έφτασε ο Λόρδος!
Ο Λόρδος;
Πού; Πού είναι;
Έξω.
Βγάλτο μου αυτό.
Θα μου το βγάλεις;
Βγάλτε το!
Έλα τώρα!
Γυρίσατε, κύριε. Δεν σας περιμέναμε.
Πού είναι ο γιος μου;
Στο δωμάτιό του, φυσικά.
Γύρνα στην κουζίνα αναιδέστατο κορίτσι!
Πού είναι ο γιος μου;
Εδώ είναι, Λόρδε μου.
Εδώ πρέπει να 'ναι.
Τι συνέβη;
Εκείνο το κορίτσι.
Δημιούργησε το χάος εδώ.
Προσπάθησα να την ελέγξω.
Πρέπει να τη διώξετε.
Θα σκοτώσει τον Κόλιν...
σίγουρα.
Πήγαινέ με σ' εκείνη.
Αδιαφορεί για την ευαίσθητη υγεία του. Κάνει ότι θέλει.
Την κλείδωσες μέσα;
Έπρεπε.
Τόσο άγρια που είναι.
Μαίρη;
Ήρθε ο θείος σου.
Με συγχωρείτε.
Ίσως να είναι στον κήπο.
Στον κήπο;
Πώς είναι δυνατόν;
Είναι αδύνατον.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Πραγματικά.
Αλλά μ' αυτό το παιδί...
Σιωπή Μέντλοκ!
Ένα παιδί είναι μόνο.
Εσένα άφησα υπεύθυνη.
Θα παραιτηθώ, κύριε.
Θα φύγω σήμερα.
Μη!
Γύρω, γύρω γυρνάμε, κανείς δεν ξέρει που σταματάμε.
Πιάσε με!
Έλα να με πιάσεις!
Πού είσαι;
Δε μπορώ να το πιστέψω.
Ήρθες.
Η μαγεία έπιασε.
Ο κήπος.
Να σου δείξω.
Η Μαίρη βρήκε το κλειδί και μπήκε μέσα.
Κανείς δε με θέλει!
Εδώ είναι η φωλιά του κοκκινολαίμη.
Βλέπεις τα μωράκια;
Σύντομα θα πετάξουν.
Εδώ πρωτοπερπάτησα.
Ήμουν κι εγώ σαν μωρό.
Γιατί κάθεσαι μόνη;
Δεν τον ήθελε κανείς.
Ποιον;
Τον κήπο.
Έχεις δίκιο.
Δεν ήθελα να τον ξαναδώ ποτέ.
Τον Κόλιν δεν ήθελες να δεις.
Εσύ μας έφερες πίσω στη ζωή, Μαίρη.
Έκανες κάτι που πίστευα ότι κανείς δε μπορούσε.
Μη φοβάσαι.
Δεν θα τον κλείσω ξανά.
Πίστεψέ με.
Ευχαριστώ.
Να φωνάξουμε τον Κόλιν;
Τι συμβαίνει;
Τους είδες;
Κοιτάξτε!
Αφέντη Κόλιν.
Περπατάει!
Τα μάγια λύθηκαν.
Ο θείος έμαθε να γελάει κι εγώ έμαθα να κλαίω.
Ο μυστικός κήπος είναι πάντα ανοικτός τώρα.
Ανοικτός...
ξύπνιος και ζωντανός.
Αν κοιτάξετε με τη σωστή ματιά...
θα δείτε πως ο κόσμος όλος είναι ένας κήπος.